Piłkarz-mem znów jest świetny. Przeszedł piekło, teraz błyszczy w słynnym klubie

Słyszysz: “Loris Karius”, myślisz: rzut piłką w Karima Benzemę i przepuszczony przez ręce strzał Garetha Bale’a w finale Ligi Mistrzów z 2018 roku. Od ponad siedmiu lat za niemieckim bramkarzem podążają wydarzenia z Kijowa, kładące się cieniem na jego karierze. Tamtego wieczora wszystko się posypało, a golkiper wypadł z piłkarskiego mainstreamu.

Teraz Karius stoi przed wielką szansą, żeby wrócić do gry w jednej z najmocniejszych lig w Europie. Jego Schalke przewodzi tabeli 2. Bundesligi, a on sam jest liderem najlepszej defensywy w niemieckim profesjonalnym futbolu. Po latach bycia pośmiewiskiem, tułaczki po peryferiach piłki na najwyższym poziomie i poszukiwaniu swojego miejsca wygląda na to, że wreszcie trafił tam, gdzie może wrócić na właściwe tory, przy okazji pomagając zrobić to samo wielkiej, podupadłej marce.

W maju 2018 roku Loris Karius spełnił marzenie każdego piłkarza. Usłyszał hymn Ligi Mistrzów, wychodząc w podstawowym składzie na jej finał. To była nagroda za cierpliwość i sumienną pracę, której owoce zebrał pod koniec drugiego sezonu w Liverpoolu. Do Anglii trafił przed startem rozgrywek 2016/17 z Mainz. Miał reputację solidnego, zdolnego, wciąż młodego bramkarza. Na Anfield zaczynał jednak jako zmiennik Simona Mignoleta.

Wygryzienie Belga z podstawowego składu na stałe zajęło mu półtora roku. Do tamtego momentu Karius bronił co prawda w meczach pucharowych, wliczając w to fazę grupową Champions League, ale Premier League należała do konkurenta. Aż w połowie sezonu 2017/18 niemiecki bramkarz przeskoczył go w hierarchii i zapewnił sobie miejsce między słupkami. Okazja do występu przeciwko Realowi Madryt w Kijowie, w walce o najcenniejsze klubowe trofeum Europy, stanowiła życiową szansę. Ten mecz stał się jednak przekleństwem Kariusa.

Niemiec spuentował przełomowy dla siebie sezon, puszczając dwie - mówiąc wprost - “szmaty” w jego najważniejszym spotkaniu. W 51. minucie, wprowadzając piłkę do gry ręką, nabił Karima Benzemę, a futbolówka wpadła do niestrzeżonej siatki i zrobiło się 1:0. To był jeden z najbardziej kuriozalnych goli w historii finałów Ligi Mistrzów. W 83. minucie golkiper Liverpoolu ponownie popełnił “wielbłąd”. Strzał Garetha Bale’a z dystansu przełamał jego ręce i wpadł za kołnierz, a “The Reds” przegrywali więc już 1:3 i nie byli potem w stanie nawiązać walki z “Królewskimi”.

Cały kredyt zaufania, na który Karius zapracował u Juergena Kloppa, wyparował. Sfrustrowani fani wysyłali mu pogróżki, w tym groźby śmierci. Plamy nie zmazały nawet informacje, że na jego postawę miał wpłynąć wstrząs mózgu, będący efektem starcia z Sergio Ramosem, co zostało potwierdzone nawet przez samego Kloppa.

- Gdy upubliczniono wyniki badań, pojawiły się obraźliwe komentarze i inwektywy, często sięgające poniżej pasa (...) - opowiadał Karius w rozmowie ze Sportbildem. - My, piłkarze, spotykamy się z ekstremalną wrogością w sieci. Jeśli czytasz każdy komentarz, to nie będziesz spać przez dwa dni. To niesamowite, co ludzie są w stanie zrobić pod przykrywką anonimowości, obrażając innych, dyskryminując ich czy posuwając się do rasizmu. Nie można winić kibiców, jeśli gwiżdżą na zawodnika. Płacą za bilety i mogą czuć się rozczarowani. Profesjonalny piłkarz musi się z tym liczyć. Jeśli jednak dochodzi do wycieczek personalnych lub gróźb śmierci, to jest to przekroczenie granicy.

Psychika Niemca pękła. On sam był skończony. A Liverpool latem zainwestował rekordową kwotę w nowego bramkarza - Alissona.

Kariusa po transferze Alissona wysłano na dwuletnie wypożyczenie do tureckiego Besiktasu, miejsca bardzo wymagającego pod względem psychicznym. Trudnym dla zawodnika poszukującego odpowiednich warunków do odbudowy po “rozsypaniu się”.

Kibice w Stambule są fanatyczni, ale i bardzo surowi. Jednego dnia cię kochają, jesteś ich bohaterem. Innego, po słabszym występie, nie hamują się i głośno wyrażają frustrację. Tak też było z Niemcem. Gdy zaliczał dobry mecz, stadion szalał na jego punkcie. Kiedy popełniał błędy, szybko odzywały się krytyczne głosy oraz niezadowolenie wyrażane głośno z poziomu trybun. Nie oszczędzał go nawet trener, Senol Gunes.

- Popełnił błędy przy puszczonych golach. Karius stoi w miejscu. Coś jest nie tak z jego motywacją, entuzjazmem do gry. Nie potrafimy sobie z tym poradzić i, oczywiście, to po części również moja wina. Coś jest nie tak, ale miał też pecha. Jest utalentowany, lecz sprawy nie układają się tak, jak liczyliśmy i mamy problem. Mówiąc szczerze, gdybym miał do dyspozycji Tolgę Zengina, to wystawiałbym jego - stwierdził w marcu 2019 roku cytowany przez Sky Sports Gunes po ligowym meczu z Konyasporem, w którym Karius puścił dwie bramki.

Większość z najpoważniejszych błędów bramkarza miała miejsce w pierwszym sezonie spędzonym w Stambule. Poza wspomnianym starciem z Konyasporem, miał też dwie wpadki w Lidze Europy, gdzie przepuścił do bramki dośrodkowanie w spotkaniu z Malmoe i zawalił wyjście poza pole karne podczas rywalizacji z Sarpsborgiem. W kampanii 2019/20 dorzucił jeszcze jedną poważną wpadkę, w spotkaniu ze Slovanem Bratysława, gdy ponownie wyszedł poza pole karne z fatalnym skutkiem.

Pomimo tych potknięć utrzymywał miejsce między słupkami. Może i nie był bezbłędny, może i nie budził stuprocentowego zaufania, lecz grał regularnie. Okres ten okazał się jednak frustrujący dla Besiktasu, który nie zdobył żadnego trofeum, a w lidze finiszował dwukrotnie na najniższym stopniu podium.

Po pobycie w Turcji przyszła pora na rok spędzony w Unionie Berlin, lecz tam Karius pełnił jedynie funkcję zmiennika. Zagrał pięć razy, po zakończeniu wypożyczenia wrócił do Liverpoolu i dokończył swój wygasający w 2022 roku kontrakt, ani razu nie łapiąc się nawet do kadry meczowej.

Następnie nadeszło krótkie bezrobocie, zakończone przez ofertę od Newcastle United. Niemiec podpisał umowę ze “Srokami” i został ich opcją numer trzy w bramce. Po kilku miesiącach dostał jednak zaskakującą szansę występu w finale Pucharu Ligi. Nick Pope pauzował z powodu zawieszenia za czerwoną kartkę, Martin Dubravka na wcześniejszym etapie rozgrywek wystąpił już w Carabao Cup w barwach Manchesteru United, co go “zablokowało”. Karius zagrał więc przeciwko “Czerwonym Diabłom” w przegranym finale na Wembley. To był jeden z jego dwóch występów w barwach drużyny z Tyneside.

Na przestrzeni sezonów 2020/21- 2023/24 Karius rozegrał zaledwie siedem meczów. Kolejne sześć miesięcy spędził bez klubu. Wreszcie jednak pojawiła się oferta, która wszystko zmieniła.

W styczniu 2025 roku Niemiec podpisał kontrakt z Schalke. Jedną z największych niemieckich marek, pogrążoną w kryzysie, grającą w drugiej lidze. Zaczął od roli zmiennika, aby po kilku tygodniach wskoczyć między słupki.

- To zawsze trudna decyzja [zmiana bramkarza - przyp. red.], ale jest tu od dwóch miesięcy i dziś pokazał, że potrafi zrobić różnicę - komplementował go po udanym debiucie przy okazji wygranej 1:0 z Preussen Muenster były już szkoleniowiec Schalke, Kees van Wonderen.

- Dla bramkarza zawsze dobrze jest się wyróżnić. Starałem się dać zespołowi poczucie bezpieczeństwa i zniwelować każde zagrożenie bramki - oceniał z kolei swój występ Karius.

Sielanka jednak szybko się skończyła. Uraz już w czwartym meczu przedwcześnie zakończył jego sezon. Pomimo tego na starcie obecnych rozgrywek wrócił między słupki i wreszcie odnalazł długo poszukiwaną pewność siebie.

Na półmetku sezonu 2. Bundesligi Schalke przewodzi tabeli i po dwóch rozczarowujących sezonach zdaje się wreszcie kroczyć ku powrotowi do elity. Pozycję w tabeli zawdzięcza głównie świetnej defensywie - najlepszej w profesjonalnych rozgrywkach w Niemczech. W 17 kolejkach “Koenigsblauen” stracili zaledwie dziesięć goli, zachowując dziewięć czystych kont. To wynik imponujący. W dużej mierze będący dziełem Kariusa.

- Wiemy, że z Lorisem mamy za plecami człowieka, który potrafi obronić strzały nie do zatrzymania, co daje nam dużo więcej stabilności w obronie - chwalił go trener, Miron Muslić.

Golkiper lidera drugiej ligi niemieckiej plasuje się na trzecim miejscu w zestawieniu jej najlepszych graczy według Kickera. Jego średnia nota to 2,62 (w skali, gdzie szóstka jest najniższa, a jedynka najwyższa). Lepiej oceniani są tylko dwaj inni bramkarze: Timo Horn z VfL Bochum oraz Ernst Tjark z Herthy Berlin. Niemniej, Karius wreszcie stanowi filar swojej linii defensywnej. Portal FootyStats wylicza, że jego skuteczność interwencji to aż 76%, co stanowi bardzo dobry wynik. Wreszcie się pozbierał. Przynajmniej na to wygląda.

A to wszystko przed jedną z najwierniejszych, najliczniejszych widowni w kraju, a nawet i na świecie. Schalke, pomimo gry w drugiej lidze, przyciągało w 2025 roku średnio prawie 62 tysiące kibiców na swój mecz. To 12. wynik globu i dziesiąty w Europie. Karius, który niegdyś pękł pod presją na wielkiej scenie, teraz radzi sobie w takiej atmosferze, przy ogromnym ciężarze oczekiwań w walce o powrót do elity. To pozwala wierzyć, że wreszcie zażegnał dawne demony.

Po siedmiu latach Niemiec znalazł miejsce, gdzie naprawdę może się odbudować. I to miejsce symboliczne, bo przy okazji pomaga w odbudowie wielkiej marki niemieckiego futbolu - podobnie jak on - pogrążonej w marazmie. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, to Karius w kolejnych rozgrywkach ponownie zawita na murawy czołowej ligi Europy. Nie w roli zmiennika, ale “jedynki”. To byłby piękny powrót 32-latka do futbolu na najwyższym poziomie.