31 lat i koniec kariery! Ulubieniec Kloppa na przedwczesnej emeryturze. "Wspaniały piłkarz"

31 lat i koniec kariery! Ulubieniec Kloppa na przedwczesnej emeryturze. "Wspaniały piłkarz"
Spada/LaPresse / pressfocus
Mateusz - Jankowski
Mateusz JankowskiDzisiaj · 12:00
Został jednym z najbardziej niespodziewanych bohaterów finału Ligi Mistrzów. Na finiszu kariery topowy klub płacił mu za nicnierobienie. Teraz manewruje między światami biznesu, mody i wielkich pieniędzy. Divock Origi osiągnął wszystko, o czym marzył, a nawet coś więcej.
O jakości zawodnika wiele mówi to, w jaki sposób jest żegnany w danym klubie. Divock Origi opuszczał Liverpool ze statusem bohatera i to kultowego. Kibice pokochali snajpera, który przy minimalnym czasie gry gwarantował maksymalne rezultaty. Wystarczyły mu ogony w końcówkach, aby przejść do historii, każdy trener oddałby wiele za posiadanie tak skutecznego zmiennika. Juergen Klopp wiedział, że był szczęściarzem.
Dalsza część tekstu pod wideo
- To legenda, wspaniały piłkarz i wyjątkowy człowiek. Nie wiem, ile razy przepraszałem go za to, że nie mógł grać częściej. Miał ogromny wkład w sukcesy drużyny, na treningach był jednym z najważniejszych zawodników, ale w weekend zwykle nie mogłem mu dać tylu minut, na ile zasługiwał. To, że nasza relacja przez tak długi czas układała się bez zarzutu, zależało w dużej mierze od niego. W pełni zrozumiałbym, gdyby powiedział: “Hej, szefie, to był fajny czas, ale idę pograć gdzie indziej”. On jednak chciał być częścią Liverpoolu - chwalił Niemiec w rozmowie ze Sky Sports.

Postrach Barcelony

Origi spędził na Anfield sześć pełnych sezonów i praktycznie w żadnym nie był pierwszym wyborem. Latem 2015 roku przybył do miasta Beatlesów w tym samym czasie, co Roberto Firmino, z którym nie miał szans na wygranie rywalizacji. Belg w rozmowie z Bleacher Report sam przyznał, że “Bobby” to najbardziej kompletnym piłkarz, jakiego widział. Nikogo nie dziwiło zatem, jak Klopp ułożył hierarchię napastników. Trener cenił jednak wychowanka Genku, w 2018 zablokował jego transfer do Wolverhampton. Wiedział, że nie może stracić zawodnika oferującego tyle dobrego z ławki.
- Od razu pokochałem Kloppa. Podczas pierwszego spotkania z drużyną w Liverpoolu uderzył pięścią w stół i powiedział: “Chłopaki, będzie ciężko, ale chcę widzieć pasję, intensywność. Jeśli pokochacie ten wysiłek, zajdziemy bardzo daleko”. Od razu nas kupił. W Anglii wszyscy grali intensywnie, ale my byliśmy w tym dziesięć razy lepsi - wspominał w rozmowie z Bobem Faessenem.
Belg dał się poznać jako idealny rezerwowy. W Premier League strzelił 22 gole, z czego dokładnie połowę jako zmiennik. W całej historii Liverpoolu nikt nie trafiał częściej po wejściach z ławki. Najsłynniejszy mecz w barwach “The Reds” rozegrał jednak od pierwszej minuty. Wszystko wydarzyło się 7 maja 2019 roku, kiedy Barcelona przyjechała na Anfield z trzybramkową zaliczką w półfinale Ligi Mistrzów. Klopp nie mógł skorzystać z kontuzjowanych Firmino i Mohameda Salaha, więc ofensywne trio stworzyli Sadio Mane, Xherdan Shaqiri i właśnie Origi, w którego wstąpiły niemal nadludzkie siły. Napastnik otworzył wynik, a później go ustalił, będąc autorem jednego z najbardziej pamiętnych goli, jakie padły po kornerze.
- Widziałem, jak Trent zbliża się do narożnika. Przez moment nawiązaliśmy kontakt wzrokowy i od razu zrozumiałem, co chce zrobić. To wszystko stało się tak szybko, nie od razu dotarło do mnie, że piłka wpadła. To było trudne wykończenie, ale pomogło mi, że wcześniej ćwiczyliśmy takie rozegranie. Jednak nie byłem w tym perfekcyjny, na dziesięć prób na pewno nie trafiłbym wszystkich, na treningach czasami piłka szła nad poprzeczką albo prosto w bramkarza. W tym najważniejszym momencie wylądowała w sieci - opowiedział na łamach Liverpool Echo.
W książce “Ask a Footballer” James Milner opisał, że Origi był ewenementem, jeśli chodzi o podejście do meczów. Żył na swojej planecie. Kiedy inni albo się stresowali, albo byli maksymalnie skoncentrowani, Belg emanował luzem i swobodą. Nie narzucał na siebie zbędnej presji, nie przejmował się konsekwencjami ewentualnej porażki. Po prostu wprowadzał dobrą atmosferę i czekał na swoją szansę. A ta nadeszła choćby w końcówce finału Ligi Mistrzów z 2019 roku, kiedy snajper dobił Tottenham, pieczętując triumf “The Reds”.

Niczym Pele

Kariera Origiego jest naznaczona bramkami po wejściach z ławki. W reprezentacji miał tylko jeden wybitny moment, ale za to jaki. W 2014 roku Marc Wilmots powołał ówczesnego gracza Lille na mistrzostwa świata, co samo w sobie było niespodzianką. Napastnik rozpoczął turniej jako zmiennik Romelu Lukaku, natomiast już w fazie pucharowej grał od pierwszej minuty. Wygrał rywalizację, ponieważ to jego bramka na wagę zwycięstwa z Rosją przypieczętowała awans z grupy. W 88. minucie rozegrał akcję z Edenem Hazardem, znalazł miejsce w polu karnym, po czym idealnie huknął pod ladę. Kibice na Maracanie wpadli w ekstazę.
Play video
- To był cud, że w ogóle zostałem powołany na mundial. Miałem 19 lat, a to były czasy złotego pokolenia. Eden Hazard, Kevin De Bruyne, Thibaut Courtois, Moussa Dembele, kapitan Vincent Kompany i nagle Divock Origi. Przenosimy się do Rio, gdzie graliśmy z Rosją. Wyobraź sobie: zmieniam Romelu Lukaku, jestem na Maracanie, stadionie marzeń ojca, który sam nigdy nie przebił się do topowych lig w Europie, ale zrobił wszystko, aby położyć podwaliny pod moją karierę. Pele był ulubionym piłkarzem taty, a ja strzeliłem gola w jego domu, jego świątyni. Sam mówię, że to był boski moment, chwila błogości. Po meczu widziałem świętującego króla, moją mamę we łzach, koledzy zaczęli mnie werbować do swoich klubów. Słyszałem: “Nie chcesz może przejść do Atletico?”. Szaleństwo - opisał dla The Players’ Tribune.
W trakcie turnieju Origi stał się bohaterem narodowym. Fryzjerzy w Belgii za darmo robili farbowane blond kreski na boku głowy, aby kibice upodobnili się do swojego idola. Vincent Kompany w 2014 roku zapowiedział, że Divock stanie się jednym z 10 najlepszych napastników świata. Z perspektywy czasu wiemy, że były to stanowczo zbyt optymistyczne prognozy. Po mundialu w Brazylii snajper strzelił jeszcze tylko jednego gola w kadrze - w sparingu z Islandią. Na EURO 2016 rozegrał 18 minut, a na kolejne wielkie turnieje już nie pojechał. Jego kariera zakończyła się szybciej niż ktokolwiek mógłby przewidywać.

Czy się stoi, czy się leży…

W 2022 roku Origi na zasadzie wolnego transferu przeniósł się do Milanu. “Rossoneri” nie zapłacili kwoty odstępnego, natomiast Paolo Maldini podkreślał, że dla klubu to spora inwestycja. Belg dostał jedną z wyższych pensji w zespole na poziomie około czterech milionów euro netto rocznie. Mediolańczycy mogli zainwestować te pieniądze w znacznie lepszy sposób.
Na początku sezonu 2022/23 Origi zmagał się z urazem mięśniowym uda, który trapił go już podczas końcówki przygody w Liverpoolu. Kiedy już mógł grać, nie wnosił wiele do ekipy prowadzonej przez Stefano Pioliego. W barwach “Rossonerich” spędził na murawie 1187 minut, strzelając w tym czasie raptem dwa gole. Latem 2023 roku został odesłany na wypożyczenie do Nottingham Forest, gdzie szło mu równie miernie. W 22 spotkaniach zdobył jedną bramkę i to z drugoligowym Bristol City w FA Cup. To już nie był ten sam piłkarz, który pomógł Liverpoolowi wygrać Ligę Mistrzów.
- Origi to jedna z największych pomyłek transferowych w historii Milanu. Wliczając pensję i bonusy, kosztował prawie 30 mln euro, a przez cztery lata strzelił dwa gole. Ciekawostka: był tysięcznym piłkarzem, który zagrał dla “Rossonerich”. Wyjątkowy rekord - zauważył Fabio Ravezzani, dyrektor stacji Telelombardia.
Origi po nieudanej przygodzie w Nottingham wrócił do Mediolanu, gdzie Paulo Fonseca otwarcie przyznał, że nie chce go w drużynie. Napastnikowi nie pozwolono nawet pracować z resztą zespołu. Prawdziwy problem pojawił się, kiedy okienko dobiegło końca, a on wciąż był formalnie częścią klubu. Wraz z Fode Ballo-Toure został zesłany do rezerw, aby móc utrzymać jakikolwiek rytm treningowy. W sezonie 2024/25 dostał cztery miliony euro za to, że po prostu był. Praca marzenie.
- Milan był dla mnie ogromną szansą. Paolo Maldini odpowiadał za ten transfer i czułem, że naprawdę we mnie wierzy. Później przytrafiła się kontuzja. Zazwyczaj po urazach wracałem do normalnego poziomu, ale wtedy tak się nie stało, po prostu coś nie zadziałało. Straciłem formę, a później sprawy ułożyły się jeszcze gorzej. Nie pozwolono mi trenować z pierwszym zespołem, mogłem pracować tylko z młodzieżówką. Nie mam tego nikomu za złe, po prostu klub podjął decyzję biznesową. Nie mogę powiedzieć zbyt wiele o niektórych kwestiach dotyczących kontraktu, ale zdradzę tylko, że nie było jednomyślności między mną i klubem - opowiedział portalowi HLN.be.

Życie po karierze

W grudniu 2025 roku Milan uzgodnił z Origim warunki przedwczesnego rozwiązania kontraktu. Włoskie media podawały, że piłkarz zgodził się dostać milion euro zamiast dwóch, które zarobiłby do końca trwania umowy. Przyznał też, że na jego stół trafiły oferty z MLS i Arabii Saudyjskiej, ale nie chciał na siłę przedłużać kariery. W czerwcu formalnie ją zakończył, mając zaledwie 31 lat.
W Mediolanie odpoczywał tak długo, że po zawieszeniu butów na kołku nie zamierzał poświęcić się dalszemu leniuchowaniu. Pięć miesięcy po przejściu na emeryturę rozpoczął kurs “Crossover into Business” na Harvard Business School w Bostonie. Program przeznaczony w dużej mierze dla byłych sportowców ma im pomóc w nabyciu podstawowych umiejętności zarządzania finansami.
31-latek jest zapalonym podróżnikiem, w ostatnich miesiącach odwiedził m.in. Islandię, Koreę Południową i Japonię. Do Kopenhagi poleciał, aby obejrzeć wystawę Jamesa Turrella specjalizującego się w instalacjach artystycznych, gdzie główną rolę odgrywa światło. Fascynuje go też moda, ukończył w tym kierunku kurs na uczelni Central Saint Martins w Londynie. Kolejnym krokiem mają być studia w paryskiej ESMOD, najstarszej szkole mody na świecie. Po nabyciu wystarczających umiejętności planuje stworzyć własną markę odzieżową. Były napastnik nie zapomniał też o futbolu. Założył agencję DLF Sports, która w perspektywie kilku najbliższych lat ma stać się wiodąca na belgijskim rynku. Na razie największą gwiazdą w “stajni” Origiego jest 19-letni Kaye Furo, za którego w styczniu Brentford wyłożyło 10 mln euro.
Biznes, moda, sztuka - Origi ma przed sobą wiele dróg, które mogą zaprowadzić do dalszych sukcesów. W oczach kibiców już na zawsze pozostanie jednak bohaterem fenomenalnej kampanii Liverpoolu w 2019 roku. A jego nazwisko jeszcze przez lata będzie wywoływać gęsią skórkę u kibiców Barcelony.

Dyskusja

Przeczytaj również