Fantastyczny transfer Realu Madryt. Kwota? Okrągłe zero. "Królewski interes"

Real Madryt ma nowego ministra obrony. Transfer, przy którym stawiano pewne znaki zapytania, okazał się strzałem w sam środek tarczy. “Królewscy” ubili rewelacyjny interes, sprowadzając Ibrahimę Konate.
Nie zawsze trzeba rozbijać bank, aby ściągnąć klasowego piłkarza. Real Madryt do perfekcji opanował skuteczne manewrowanie na rynku wolnych agentów. Tylko w pięciu ostatnich latach “Los Blancos” bez konieczności płacenia kwoty odstępnego sprowadzili Davida Alabę, Antonio Ruedigera, Kyliana Mbappe, Bernardo Silvę i Ibrahimę Konate. Każdy z nich - nawet Austriak przed wpadnięciem w spiralę kontuzji - udowodnił, że warto było czekać na wygaśnięcie kontraktu z poprzednim pracodawcą. Tegoroczne ruchy tylko to potwierdzają.
Specjalnie unikamy stwierdzenia, że Real dokonuje “darmowych transferów”. To byłoby delikatne niedopowiedzenie, ponieważ choćby Konate otrzymał całkiem przyjemną pensję na poziomie około 20 mln euro brutto rocznie. Faktem jest natomiast, że w tym przypadku “Królewscy” nie musieli przelać ani grosza na konto Liverpoolu. “The Reds” pozwolili sobie na utratę piłkarza z najwyższej półki.
Rozstanie w niesławie
Czas i perspektywa znaczą wszystko. Gdyby w czerwcu zapytać sympatyków Liverpoolu o odejście Konate, pewnie wielu machnęłoby ręką lub nawet wyraziło radość. Na świeżo mieli bowiem w pamięci nie jeden, nie dwa, ale masę błędów, które Francuz popełnił w ostatnich miesiącach pobytu na Anfield. Projekt Arne Slota rozpadł się z wielu różnych powodów i na pewno nie należy zrzucać całej winy na pojedynczego piłkarza. Nie można jednocześnie przejść obojętnie wobec takiej skali występów, które zasługiwały na najniższe noty.
- Konate przez cały sezon gra fatalnie. W każdym meczu popełnia ten sam błąd. Tak się nie da grać. Ludzie krytykują Van Dijka, ale są dla niego zbyt surowi. Niełatwo grać obok kogoś, kto ciągle robi coś źle - grzmiał Jamie Carragher po porażce 0:2 z PSG.
Konate w pewnym momencie był chodzącym zagrożeniem dla własnej drużyny. W meczach z Newcastle, PSV, Leeds i wielu innych notował nieudane wślizgi, tracił piłki pod polem karnym, przegrywał kluczowe pojedynki. Za najlepsze podsumowanie jego ówczesnej dyspozycji można uznać słowa Arne Slota, który stwierdził, że Konate był “a bit too much at the crime scene this season”. Trudno to przetłumaczyć dosłownie, natomiast chodziło o to, że kiedy działo się coś złego w obronie, to prawie zawsze Francuz maczał w tym palce. Wychowanek Paris FC w pełni zasługiwał wtedy na ławkę rezerwowych. Przez poważną kontuzję Giovanniego Leoniego nie było jednak alternatyw, więc finalnie dograł sezon w pierwszym składzie, a następnie odszedł na zasadzie wolnego transferu.
Na początku czerwca Konate udzielił wywiadu Radio France, w którym wyjaśnił przyczyny widocznej obniżki formy. Zaznaczył, że najpierw cały zespół LFC nie mógł w pełni skupić się na futbolu po śmierci Diogo Joty. Później doszły prywatne problemy. Ojciec obrońcy zachorował, a w styczniu zmarł. 27-latek początkowo nie szukał wsparcia, ale jego stan mentalny tylko się pogarszał. W końcu rozpoczął pracę z psychologiem, zdiagnozowano u niego depresję. Dopiero po czasie zrozumiał, że powinien od razu poprosić o pomoc.
- Nie wiedziałem, co ze sobą zrobić. Nie mogłem przestać grać, bo drużyna mnie potrzebowała. Najpierw wolałem zachować to wszystko dla siebie, to był błąd. Kiedy czujesz się źle, coś się dzieje, musisz porozmawiać z ludźmi wokół. To pomoże - doradził.
Piorunujący start
Terapia na szczęście przyniosła oczekiwane efekty. Konate przyznał, że przepracował utratę bliskich i mógł znów w pełni skupić się na futbolu. Po przeprowadzce do Madrytu nie tracił czasu, od razu zaskarbił sympatię kibiców. Pierwszego wywiadu po transferze udzielił po hiszpańsku, podkreślił w nim, że koszulka Realu była pierwszą, którą dostał w dzieciństwie. Zapytany o największe marzenie, nie wahał się ani chwili - Liga Mistrzów wygrana w barwach “Los Blancos”. Nie można wykluczyć scenariusza, w którym spełni je bardzo szybko.
Sam start sezonu był dowodem na to, że Francuz zostawił za sobą kompletnie nieudaną końcówkę przygody w Liverpoolu. Do Madrytu przyjechał inny piłkarz, lepszy, bardziej skoncentrowany, skuteczniejszy w pojedynkach. W debiucie z Espanyolem był najlepszym piłkarzem “Królewskich” pod względem kontaktów z piłką, przechwytów i wygranych główek. Ruediger nawet nie podniósł się wtedy z ławki, co stanowiło zapowiedź zmian w hierarchii.
Konate po przeprowadzce na Bernabeu doskonale odnalazł się jako lider. A to dla niego nowa rola, nawet w udanych dla siebie okresach w Liverpoolu zawsze był tym drugim, co najwyżej pomagierem Van Dijka. Robinem w cieniu Batmana. Tymczasem teraz to on dyryguje mniej doświadczonym Deanem Huijsenem, wyznacza kierunek funkcjonowania całej formacji. Mourinho to widzi i dlatego Francuz bardzo rzadko podlega rotacji. W tym sezonie więcej minut od niego rozegrali jedynie Mbappe, Thibaut Courtois, Jude Bellingham i Fede Valverde, czyli piłkarze, bez których po prostu nie ma Realu. Z kolei Ruediger musi akceptować bycie zmiennikiem, podobnie jak Eder Militao, któremu po wyleczeniu kontuzji też nie będzie łatwo o regularną grę.
- Ibou rozgrywa fantastyczny sezon. To imponujące, jak wszedł do Realu. Oby to kontynuował, bo kadra może tylko na tym zyskać - przyznał niedawno Dayot Upamecano. - Jest niesamowity, szybki, silny, świetny w odbiorze. Bardzo łatwo grać u jego boku - wtórował Huijsen. - Konate jest twardy i na boisku nie bierze jeńców. Te cechy sprawiły, że Mourinho dał zielone światło na transfer. To była świetna decyzja, Francuz stał się filarem, na którym “The Special One” oparł całą defensywę. Zawiesił poprzeczkę tak wysoko, że Ruediger dziś może być tylko pierwszym stoperem do wejścia - opisał Carlos Forjanes z dziennika AS.
Nie do przejścia
Konate zasłużył na pochwały ze względu na umiejętność wyciągania wniosków. Od początku sezonu grał pewnie, aczkolwiek miał pewne problemy z dyscypliną. W pierwszych siedmiu kolejkach zebrał aż cztery żółte kartki, był bliski szybkiego zawieszenia. Od tamtej pory nie dostał już ani jednego upomnienia. Zaczął “czyścić” rywali w białych rękawiczkach, czego najlepszym dowodem był występ przeciwko Barcelonie. Na Camp Nou nie musiał popełnić ani jednego faulu, aby przerwać prawie wszystkie próby ataków gospodarzy. Zanotował wówczas dziewięć interwencji w obronie, wygrał każdy z trzech pojedynków, miał zaledwie dwie straty przy 39 kontaktach z piłką. Jeśli debiutować w El Clasico, to tylko w taki sposób.
Gra Konate ociera się o perfekcję, po zmianie klubu jedyny poważniejszy błąd popełnił w drugiej kolejce przy bramce Luki Sucicia. W tym sezonie jest drugim najlepszym piłkarzem Realu pod względem wybić i zablokowanych strzałów. Średnio wygrywa aż 64% pojedynków powietrznych, a i z piłką przy nodze spisuje się bez zarzutu. Podaje na skuteczności 94%, w ostatnim starciu z Valencią posłał 11 celnych przerzutów na 12 prób. Marzeniem każdego trenera jest mieć stopera, który łączy jakość w obronie z takimi umiejętnościami rozegrania akcji.
- Wyróżnia go jedna rzecz: nigdy nie popełnia dwa razy tego samego błędu. Ma mentalność zwycięzcy, ciągle chce się rozwijać. Nigdy nie widziałem piłkarza, który w wieku 16-17 lat byłby tak dojrzały - opisał na łamach The Athletic trener Albert Cartier, u którego Konate zadebiutował w Sochaux. - Kiedy Ibou zaczynał z nami treningi, już wtedy mówiło się, że ma ogromny potencjał. Uderzyła mnie jego skromność i pokora. Był świetnym słuchaczem, przyswajał wszystkie wskazówki. Wystarczyło, że rozegrałem z nim jeden mecz i wiedziałem, że ma wszystko, czego potrzeba, aby zostać topowym stoperem - dodał Pierre Gibaud, były kapitan Sochaux.
W Liverpoolu oczywiście nie muszą wylewać łez po stracie Konate. Ściągnięty z Rennes Jeremy Jacquet ma papiery, aby za kilka lat stać się jednym z najlepszych stoperów świata. Przy czym “The Reds” na młodszego z Francuzów wydali aż 60 mln funtów. Z kolei Real dokonał topowego wzmocnienia, biorąc na siebie jedynie koszty utrzymania piłkarza. Iście królewski interes.