Fatalne wieści dla reprezentacji Polski. Potrzeba cudu. "Może ruszyć domino"

Już miesiąc temu Jan Urban miał grać z Rumunią o posadę. Wtedy jego podopieczni podłączyli mu tlen, wygrywając w dobrym stylu aż 6:0. Kilka dni później co prawda przegrali z Bośnią, ale wrażenia po zgrupowaniu mimo wszystko pozostały słodko-gorzkie. Choć trzy punkty w dwóch meczach, zamiast czterech czy sześciu, tylko skomplikowały sytuację w tabeli, trudno było mówić o katastrofie. Lekki promyk nadziei przyniosło choćby znakomite wejście do kadry Wiktora Nowaka. Dostaliśmy jasny sygnał, że młodzi mogą być nie tylko przyszłością, ale i teraźniejszością tej kadry.

Jeśli coś ostatnio w kontekście reprezentacji cieszy, to właśnie jej wyraźne odmłodzenie. Nadal można mieć sporo zastrzeżeń do wyborów selekcjonera, ale widać wyraźnie, że powoli przekonuje się do młodej gwardii. W jedenastce zadomowił się Nowak, na nadchodzący mecz wskoczą do niej prawdopodobnie Kacper Potulski (19 lat), Marcel Reguła (20) i Oskar Kubiak (20), a i Bartosz Mazurek (19) - tym razem w końcu powołany - powinien w jakimś wymiarze dostać swoją szansę. Niewykluczone też, że pod nieobecność Marcina Bułki i Kamila Grabary między słupki wskoczy Sławomir Abramowicz (22), a przecież tym razem na zgrupowaniu brakuje dopiero wracającego do zdrowia i formy Oskara Pietuszewskiego (18), być może największego talentu znad Wisły.

Idzie nowe. To cieszy, bo nasza młodzież w ostatnim czasie rozwija się bardzo obiecująco. Niektórzy już grają w dużych europejskich klubach, inni są z nimi coraz mocniej łączeni, kadra U21 w dobrym stylu awansowała ostatnio na mistrzostwa Europy, wygrywając dziewięć z dziesięciu spotkań. Można z umiarkowanym optymizmem patrzeć w przyszłość. Problem w tym, że wyniki seniorskiej kadry trzeba poprawić tu i teraz, bo gra toczy się o naprawdę dużą stawkę.

Na dwie kolejki przed końcem grupowych zmagań w Lidze Narodów scenariusze są trzy. Czwarty już nieaktualny, bo na sto procent Polska nie wygra grupy. Szczyt marzeń to więc zajęcie drugiego miejsca, które nie tylko pozwoliłoby zagrać w barażu o awans do Dywizji A (to akurat mniej ważne), ale przede wszystkim - dałoby biało-czerwonym drugi koszyk przed losowaniem grup eliminacji EURO 2028.

Szanse na drugą lokatę są jednak iluzoryczne. Podopieczni Jana Urbana tracą do Bośni cztery punkty, a ponadto mają z nią gorszy bilans spotkań bezpośrednich. Żeby więc ją przeskoczyć, musieliby w nadchodzących dniach wygrać i z Rumunią, i ze Szwecją. A ponadto liczyć, że Bośniacy w meczach z tymi samymi rywalami zdobędą maksymalnie jeden punkt. Potrzeba więc praktycznie cudu.

Bardziej prawdopodobne, niestety, jest zajęcie trzeciego miejsca. A wtedy automatycznie lądujemy w trzecim koszyku przed losowaniem grup eliminacji mistrzostw Europy i komplikujemy sobie walkę o awans na kolejny wielki turniej. Zostajemy przy tym w Dywizji B Ligi Narodów, chyba że… spadniemy na czwarte miejsce. A tego też wykluczyć się nie da. Ewentualna porażka z Rumunią sprawi, że rywal ten doskoczy do Polski na jeden punkt. Wtedy o wszystkim zadecyduje ostatnia kolejka, w trakcie której biało-czerwoni powalczą z najlepszą w grupie Szwecją, a Rumuni pojadą do Bośni.

Czwarte miejsce, podobnie jak trzecie, też daje trzeci koszyk. Tu nie ma więc większej różnicy. Nie oznacza też z automatu spadku do Dywizji C, bo żeby w niej wylądować, trzeba przegrać potem jeszcze baraż z drużyną, która próbuje dostać się z trzeciego na drugi szczebel rozgrywek. Do scenariusza najgorszego zatem dość daleka droga.

Jeśli jednak za moment Urban będzie miał w swoim selekcjonerskim portfolio przegraną walkę o awans na mundial i niosącą przykre skutki trzecią lub czwartą pozycję w grupie Dywizji B Ligi Narodów, straci w zasadzie wszelkie argumenty w dyskusji o pozostaniu na stanowisku. Opinia publiczna, zirytowana jego niektórymi wypowiedziami i decyzjami, a nakręcona kolejnym niepowodzeniem sportowym, spali go wtedy na stosie. Słychać też, że i na “górze” 64-latek ma coraz słabszą pozycję. Nawet jeśli bronić próbują go piłkarze.

Starcia z Rumunią i Szwecją będą więc miały zaskakująco duży ciężar gatunkowy. Nawet jeśli sama Liga Narodów, nazywana często ładnie opakowanymi meczami towarzyskimi, nie wzbudza w kibicach tak wielkich emocji jak choćby eliminacje czy duże turnieje, w tym przypadku może poruszyć domino.