GOAT, bestia i dyktator. Oto najlepsza XI mundialu 2026 przed ćwierćfinałami

Tegoroczne mistrzostwa świata to turniej gwiazd. Gwiazd i weteranów. Średnia wieku jest najstarsza w historii mundiali. Czterech z dziesięciu zawodników na MŚ ever zagrało właśnie na tym turnieju (Cristiano Ronaldo, Guillermo Ochoa, Luka Modrić i Edin Dżeko). Najstarszym zawodnikiem, który jeszcze nie odpadł, jest jednak 39-letni Leo Messi. Spoiler: on znajdzie się w naszej drużynie turnieju.

Oczywiście najważniejsze rzeczy będą dziać się teraz, ale w tych 96 spotkaniach mieliśmy już tyle ciekawych wydarzeń i świetnych występów, że można docenić 11 najlepszych. Jedynym, którego już nie zobaczymy w akcji, jest bramkarz.

Bramkarz reprezentacji Paragwaju jest jednym z wielu golkiperów, których wcześniej za dobrze nie znaliśmy, a którzy na tym turnieju pokazali się ze znakomitej strony. Vozinha, Eloy Room, Lionel Mpasi, Mostafa Shobeir, Patrick Beach, Mohammed Al-Owais, Alireza Beiranvand… Najwięcej interwencji (28) i najwyższe "goals prevented" (1,6) ma właśnie Gill. Do tego dwa obronione karne w serii "jedenastek" z Niemcami. Gdyby brać pod uwagę tylko 1/8 finału, pewnie wygrałby Orjan Nyland, ale od początku turnieju to zawodnik San Lorenzo statystycznie był po prostu najlepszy.

Kapitan i najlepszy piłkarz reprezentacji Maroka, która jako pierwsza afrykańska drużyna w historii dwa razy z rzędu weszła do najlepszej ósemki MŚ. Na tym turnieju potwierdza też, że jest po prostu najlepszym (a przynajmniej na połowie rywala) prawym obrońcą na świecie. Szczególnie dobrze bawił się w ostatnim meczu grupowym z Haiti (gol i asysta), ale dołożył też asystę z Kanadą. Tylko Stephen Eustaquio (42) i Roberto Alvarado (34) wykonali więcej dośrodkowań niż zawodnik PSG (33). W ćwierćfinale spotka się z przyjacielem, Kylianem Mbappe. Najbliżej Marokańczyka na tej pozycji byli Pedro Porro i Daniel Munoz.

Największy zgryz miałem z wybraniem środkowych obrońców. To nie jest turniej wybitnych występów stoperów. Stawiam więc na przedstawiciela najlepszej defensywy, która nie straciła jeszcze gola i która dopuszcza rywali średnio do zaledwie 5,8 strzałów na mecz. Ponadto ma najniższe xGA. Pau Cubarsi u boku doświadczonego Aymerica Laporte'a wygląda świetnie. A dodatkowo ze względu na styl gry Hiszpanii ma dużo zadań w rozegraniu. Więcej podań na tym turnieju od niego uzbierał tylko Rodri.

Cubarsiemu towarzyszy Lisandro Martinez. Co prawda Argentyna w fazie pucharowej pozwalała napastnikom Republiki Zielonego Przylądka i Egiptu na zaskakująco dużo, ale z drużyn będących nadal w grze "Albicelestes" mają drugie najniższe xGA i dopuszczają rywali również do niewielu strzałów (średnio sześć na mecz). Do tego argentyńscy stoperzy golami ratowali swój zespół - Cristian Romero z Egiptem, a "Licha" z Cape Verde.

W portugalskiej mizerii wyróżniał się Nuno Mendes. Dobry turniej rozgrywa Noussair Mazraoui. Podobnie Maxim De Cuyper. Ale najlepszym lewym obrońcą na tym turnieju jest Marc Cucurella. Hiszpan z lewej strony boiska porusza się w podobnych sektorach do Hakimiego z prawej. Błyszczał szczególnie w meczu z Austrią, kiedy zaliczył dwie asysty, asystę drugiego stopnia i strzelił niesłusznie nieuznanego gola. Ale w każdym spotkaniu utrzymuje równy, wysoki poziom. Kibice Realu trzymają kciuki, by tę formę przeniósł na nowy sezon klubowy.

Druga linia będzie bardzo ofensywna. Od tyłu za sznurki mógłby pociągać Youri Tielemans - kapitan i nowy lider odrodzonej w trakcie turnieju reprezentacji Belgii. Odrodzonej głównie w boju z Senegalem, kiedy to Tielemans strzelał gole na 2:2 i 3:2. I pogodził się z Leandro Trossardem, który dla "Czerwonych Diabłów" jest równie ważny, a może nawet ważniejszy. Rudi Garcia dokonuje wielu zmian w składzie, ale ci dwaj grają wszystko od deski do deski.

FIFA na tym turnieju prowadzi rozbudowany serwis statystyczny, a jedną z ciekawszych statystyk jest "pokazywanie się do gry". Tielemans to pod tym względem najlepszy zawodnik w drużynie Belgii, a Jude Bellingham najlepszy na całym turnieju. Anglik świetnie porusza się między liniami i między strefami, wzdłuż i wszerz całego boiska. I mimo kiepskiego sezonu w klubie kolejny raz wziął na siebie rolę lidera reprezentacji Anglii. Strzelał gole już w trzech spotkaniach. Ze względu na bogactwo wyboru w ataku nie zmieścił się Harry Kane, dlatego Anglików w naszym składzie reprezentuje właśnie Jude.

Dla niektórych to w ogóle najlepszy piłkarz tych mistrzostw. Na pewno na razie najlepszy asystent. Pewnie też najbardziej dostojny w ruchach i najbardziej "fun to watch". Michael Olise to perełka. Gwiazdor Bayernu notuje na tym turnieju najwięcej podań prostopadłych (według Whoscored.com), a więcej "podań przecinających linie" od niego (21) zaliczyli tylko Weston McKennie (27) i Ricardo Rodriguez (23). Według Fotmob.com, więcej dużych szans stworzył tylko Messi i również tylko Argentyńczyk ma wyższy współczynnik "oczekiwanych asyst". Twardo broniący się Paragwaj skutecznie go wyłączył, ale wierzę, że z Marokiem zobaczymy znowu najlepszą wersję Olise.

Sami możecie się domyślić, kto tworzy trójkę z przodu. Nie trzeba tu żadnych zaawansowanych statystyk. Nie trzeba nawet podawać nazwisk. Wystarczy zerknąć na listę najlepszych strzelców. Albo po prostu oglądać mecze. Po pierwsze, GOAT, czyli Leo Messi. Po drugie, ścigający się z nim młody następca, francuski dyktator - Kylian Mbappe. I po trzecie norweska bestia, która w sumie w pojedynkę wyrzuciła z turnieju Brazylię, a teraz zasadza się na Anglików. Ich rywalizacja (a przecież Kane też nie odpuszcza) to wielka ozdoba tego mundialu.