Goncalo Feio znów mocno zaskoczył. "To nie ma prawa się udać"

Goncalo Feio znów mocno zaskoczył. "To nie ma prawa się udać"
IMAGO / pressfocus
Adam - Kowalczyk
Adam KowalczykDzisiaj · 20:30
Gdzie ostatnio nie pójdzie Goncalo Feio, tam prawie zawsze zostawia za sobą spaloną ziemię. Wbrew pozorom nie wszyscy się jednak na tym poznali - trzyletni kontrakt z Portugalczykiem właśnie podpisał ostatnio grecki Asteras AKTOR Tripolis.
O barwnej osobowości Goncalo Feio polskiemu kibicowi opowiadać nie trzeba. Ci zagraniczni zaś dopiero się o niej dowiadują, bo 36-latek już trzeci raz będzie próbował swoich sił poza naszym krajem. Poprzednie dwie przygody, we francuskim USL Dunkerque i portugalskiej Tondeli, zakończyły się dla szkoleniowca fiaskiem. Czy powtórkę z rozrywki obejrzymy też w Grecji? Biorąc pod uwagę okoliczności, w jakich z Asterasem żegnali się inni trenerzy, jest taka szansa.
Dalsza część tekstu pod wideo

Francja - poszło zbyt szybko

Ale zanim o tym co aktualnie, cofnijmy się trochę w czasie i przypomnijmy sobie, jak dokładnie zaczęły toczyć się losy Feio po wypełnieniu kontraktu w Legii Warszawa. Mieszane były odczucia fanów “Wojskowych” co do jego kadencji - nawet przy takich sukcesach jak wygrany Puchar Polski czy ćwierćfinał Ligi Konferencji pojawiały się wątpliwości, czy przedłużenie wygasającej umowy z Portugalczykiem faktycznie byłoby decyzją na korzyść klubu. Sukces w krajowym pucharze tylko po części przykrył słabe występy w lidze, a w przeciągu całego sezonu dało się wyraźnie odczuć ten wybuchowy temperament, który nie opuszczał Feio podczas sezonu 2024/25. Dogryzanie na konferencjach, awantury podczas meczów, kłótnie z sędziami - takie oblicze szkoleniowca Legii w wielu momentach nie ułatwiało, a wręcz utrudniało mu sprawę, zwłaszcza gdy jego drużyna grała źle.
Zarząd “Wojskowych” podziękował więc Feio za współpracę, a ten przez kolejny miesiąc poszukiwał nowego pracodawcy. I znalazł - zatrudnił go klub z francuskiej Ligue 2, USL Dunkerque, którego dyrektorem sportowym w tamtym czasie był znany z gry dla Chelsea Demba Ba. Plany były ambitne, bo Feio miał pomóc utrzymać Dunkierce momentum z wcześniejszej kampanii. Jego zadaniem było wejść w buty Luisa Castro - szkoleniowca, który w sezonie 2024/25 wprowadził klub do baraży o Ligue 1. Co prawda ostatecznie przegranych, ale wciąż był to wynik ponad stan.
Było natomiast jedno “ale”. W momencie, gdy Feio dołączył do klubu, wiadomo było już, że praktycznie połowa dotychczasowej kadry odchodzi latem. Ponadto “Les Maritimes” dopiero reperowali się organizacyjnie po latach związanych z problemami finansowymi, wobec czego na bardzo wczesnym etapie rozwoju była chociażby ich infrastruktura. Portugalczykowi się ten stan rzeczy nie spodobał, więc po zaledwie 23 dniach odszedł. Zdążył przez ten czas poprowadzić zespół w dwóch sparingach. Jak twierdzi, projekt “nie równał się z jego ambicjami”. Pytanie w takim razie, jakie te ambicje musiały być, skoro kolejne kilka miesięcy spędził jako wolny strzelec, by w połowie października objąć… Radomiaka Radom.

Portugalia - nieudana misja

Feio nie krył się z faktem, że powrót do Polski nie był w jego planach. Radomiak pod jego wodzą grał natomiast naprawdę dobry futbol (czego przykładem choćby koncertowe 4:0 z Górnikiem Zabrze). Zdecydowanie częściej mówiło się jednak o wydarzeniach pozaboiskowych, z których w międzyczasie mieliśmy:
  • liczne docinki na konferencjach, ze słynną “aferą chałkową” na czele,
  • awanturę podczas derbów z Koroną i oskarżanie sędziów o korupcję, za co Feio został ukarany 20 tys. zł grzywny i zawieszeniem na pięć meczów,
  • awanturę o zły stan murawy przed meczem z GKS-em Katowice, po którym nastąpiło huczne zwolnienie oraz szarpanina z Dariuszem Wójcikiem.
Nic dziwnego więc, że Raków Częstochowa nie zdecydował się drugi raz do tej samej rzeki wejść, nawet jeśli opcja ta była bardzo poważnie rozważana po katastrofalnym starcie sezonu. Wcześniej natomiast pion sportowy portugalskiego klubu CD Tondela na taką refleksję nie miał czasu. “Auvriverdes” zatrudnili Feio niecałe dwa tygodnie po jego zwolnieniu z Radomiaka. Miał on jedno zadanie - utrzymać zespół w elicie. A czasu nie było dużo, bo do końca sezonu pozostawało osiem kolejek.
I nie, nawet tych ośmiu kolejek 36-latek nie zakończył z całkowicie czystą kartą. Podczas spotkania z Nacionalem Funchal (czwarty mecz CDT z Feio na kierownicy) Portugalczyk wdał się w potyczkę słowną z kibicem na trybunach. Poza tym jego kadencja w ojczyźnie przebiegła, o dziwo, dość spokojnie, choć zamierzonego celu nie spełnił - Tondeli zabrakło dwóch punktów do tego, by pozostać w elicie. Goncalo nie poradził sobie jako strażak, więc pożegnał się ze stanowiskiem. Jego kontrakt został rozwiązany za porozumieniem stron.

Grecja - nowy rozdział

Po tych wszystkich przygodach trochę trudno wydedukować, jaka wizja kariery przyświeca aktualnie Portugalczykowi. Na ten moment wygląda to tak, jakby kompletnie przeliczył się z oczekiwaniami co do swojej pozycji na rynku trenerskim. Powrót do Ekstraklasy w jego przypadku sprawiał wrażenie wymuszonego - albo brakiem ofert, albo brakiem satysfakcji z tego, jakie kluby z innych krajów mu te oferty wysyłały. Im dalej w las, tym trudniej też z pełną powagą traktować narrację o “wielkiej karierze za granicą”, gdy tym razem wybór padł na grecki Asteras AKTOR Tripolis.
Przeciętnemu kibicowi ta nazwa nie mówi za dużo. Jeśli już, stanowi bardziej ciekawostkę, bo głównie za nią Asteras uchodził w dwóch edycjach Ligi Europy, do których udało mu się zakwalifikować. Zarówno w sezonie 2014/15, jak i 2015/16. Szczytem możliwości w obu przypadkach była faza grupowa. Klub nigdy nie zdobył też mistrzostwa Grecji, choć raz, w 2013 roku, był trzeci. A jak jest obecnie? Cóż, w zeszłym sezonie zespół z Trypolis zajął ostatnie miejsce w rundzie zasadniczej, by finalnie utrzymać się z 36 zgromadzonymi punktami. Aktualna kampania też nie zapowiada się na wybitnie przełomową - klub Feio zajmuje bowiem w tabeli 11. miejsce, a w 10 ligowych występach wygrał zaledwie raz. Gorsze są tylko trzy drużyny, w tym Volos, któremu przed startem rozgrywek odjęto trzy punkty.
Feio zadebiutował na ławce trenerskiej Asterasu 8 listopada, gdy jego podopieczni zremisowali 1:1 z Kalamatą. I choć dopiero zaczyna swoją przygodę, trudno wierzyć w to, że zostanie w klubie na długo. Nie chodzi tu nawet o charakter 36-latka, a o to, w jakich okolicznościach pion sportowy przedstawiciela ligi greckiej ma zwyczaj żegnać swoich szkoleniowców.

Makelele nie wytrzymał

Wystarczy spytać Claude’a Makelele. Legendarny pomocnik Realu Madryt i Chelsea obejmował Asteras w połowie września 2024 roku, ale trzy tygodnie później uznał, że nie jest w stanie już w tym miejscu pracować.
- Zagwarantowano mi, że będę miał pełną kontrolę nad zespołem. Jeśli zwolnionoby mnie za złe wyniki, w porządku. Ale nie chcę, by mówiono mi, kto powinien grać, a kto nie - zwierzał się Francuz, cytowany przez portal LondonWorld.
- W ostatnim meczu góra zasugerowała mi, żebym posadził na ławce kluczowego zawodnika. To zawodnik, który ma małą, amatorską pensję, ale jest najlepszy w drużynie. Wpuściłem go na 20 minut, a on zaliczył dwie asysty i wygraliśmy mecz. Ale oni nie chcieli, by grał. Myśleli, że mogą kontrolować ten aspekt ze względu na jego umowę. Ja dałem mu szansę za jego umiejętności - przyznał.
Feio i zarząd rzekomo ingerujący w decyzje trenerów? To absolutnie nie ma prawa się udać.
Choć poza Makelele żaden z ostatnich byłych szkoleniowców Asteras nie skarżył się tak na klubowe władze, to i one nie słyną z dużej cierpliwości. Poprzednik Francuza, Milan Rastavac, po raz trzeci w karierze objął zespół w styczniu 2026 roku, ale w marcu już pakował walizki. Po podobnym okresie z posadą pożegnał się Chris Coleman, który w tym samym sezonie zdążył poprowadzić drużynę w 13 spotkaniach. Jeżeli oni nie dali rady, to tym bardziej trudno uwierzyć, że Feio ze swoim temperamentem wytrzyma tu dłużej.

Dyskusja

Przeczytaj również