Serie A - Liga Włoska

# Drużyna M PKT Z R P BR +/- FORMA
1
Juventus Turyn 29 72 23 3 3 59 34
2
Lazio Rzym 29 68 21 5 3 66 38
3
Inter Mediolan 29 64 19 7 3 62 33
4
Atalanta 29 58 17 7 5 80 41
5
AS Roma 28 48 14 6 8 53 15
6
Napoli 29 46 13 7 9 46 9
7
1 AC Milan 29 43 12 7 10 36 -1
8
1 Hellas Verona 29 42 11 9 9 37 3
9
1 Cagliari 29 39 10 9 10 48 3
10
-3 Parma 29 39 11 6 12 40 2
11
Bologna 29 38 10 8 11 41 -5
12
US Sassuolo Calcio 29 37 10 7 12 51 1
13
Fiorentina 29 31 7 10 12 35 -7
14
Torino 29 31 9 4 16 33 -19
15
1 Sampdoria 29 29 8 5 16 33 -18
16
-1 Udinese 28 28 7 7 14 23 -18
17
Genoa 29 26 6 8 15 35 -21
18
Lecce 29 25 6 7 16 36 -30
19
SPAL 29 19 5 4 20 23 -27
20
Brescia 29 18 4 6 19 25 -33
Liga Mistrzów
Liga Europejska
Liga Europejska kwalifikacje
Spadek

Statystyki - Serie A

Najwięcej strzelonych bramek:
Najwięcej straconych bramek:
Najwięcej meczów powyżej 2,5 bramki:
Najwięcej meczów poniżej 2,5 bramki:
Największe śr. posiadanie piłki:
Najmniejsze śr. posiadanie piłki:
Najwięcej strzałów na mecz:
Najwięcej fauli na mecz:
15.8
Najwięcej kartek na mecz:

Historia Serie A. Dzieje ligi włoskiej w pigułce

Skromne początki, podziały i kłótnie

Pierwsze oficjalne rozgrywki we Włoszech powstały już w 1898 roku. Federacja piłki nożnej w tym kraju zorganizowała jednodniowy turniej, który odbył się 8 maja. Udział w nim wzięły takie drużyny, jak: FBC Torinese, Gimnastica Torino, Internazionale Torino oraz Genoa Athletic Club, która wywalczyła wtedy swoje pierwsze trofeum. W finałowym meczu pokonali Internazionale Torino wynikiem 3:1 po dogrywce i można uznać, że zostali tym samym pierwszymi mistrzami Włoch.

Podobne turnieje były rozgrywane jeszcze przez 5 lat. Łącznie zespół Genoi triumfował w nich aż 5 razy, z wyjątkiem roku 1901, kiedy najlepszą drużyną okazał się Milan.

Do powstania Serie A jeszcze daleko, ale od 1904 roku we Włoszech pojawiły się rozgrywki o nazwie Prima Categoria. Drużyny zostały podzielone na regiony i toczyły mecze między sobą. Najlepszy klub z danego obszaru przechodził do etapu play-off i wraz z innymi zwycięzcami toczył ostateczny bój o tytuł Mistrza Włoch.

W roku 1907 FIF (Federazionale Italiana del Fottball) postanowił zorganizować dwie różne ligi w tym samym sezonie. Główną z nich była Campioni d’Italia, w której mogli brać udział wyłącznie Włosi. Drużyna, która zwyciężyła w tych rozgrywkach była oficjalnym mistrzem kraju. Drugą natomiast była Campioni Federli dopuszczająca do gry zawodników zza granicy pod warunkiem, że mieszkają oni na terenie Italii.

Na taki podział zdecydowano się żeby umożliwić zdobycie tytułu mniejszym klubom złożonych z samych Włochów i nieco zdyskredytować te, które korzystały z usług obcokrajowców. Przeciwko polityce FIF protestowały wówczas takie kluby, jak: Torino, Milan i Genoa. Ich sprzeciw polegał na wycofaniu się z rozgrywek, a było to spowodowane brakiem chęci gry o drugorzędne trofeum.

Piłkarskie zmagania we Włoszech zaczęły nieco bardziej przypominać dzisiejszą ligę w 1909 roku. Właśnie wtedy 9 klubów pierwszy raz musiało rozegrać z każdym rywalem po 2 mecze - u siebie i na wyjeździe.

W latach 1916-1918 rozgrywki te zostały przerwane z powodu I wojny światowej, ale nie licząc tego Prima Categoria grała do roku 1922. Już w drugiej odsłonie swój pierwszy tytuł zdobył inny wielki klub - Juventus Turyn. Rozgrywki zostały jednak zdominowane przez mało znane dziś Pro Vercelli, które triumfowało aż sześciokrotnie.

Małymi krokami do Serie A

Po Prima Categoria przyszedł czas na Prima Divisione, czyli rozgrywki założone w wyniku sprzeciwu wobec polityki federacji przez największe kluby z północy Włoch (w tym Juventus, Pro Vercelli i Bologna). Pierwszy sezon tej ligi był jednak rozgrywany równolegle z ostatnią kampanią tej poprzedniej (1921/22), w wyniku czego Włochy tego roku miały dwóch piłkarskich mistrzów: Novese (zwycięzca Prima Categoria) oraz Pro Vercelli (zwycięstwa Prima Divisione).

Rok później Prima Divisione była już oficjalną włoską ligą i została podzielona na dwie grupy: Lega Nord (Liga Północna) i Lega Sud (Liga Południowa). W rozgrywkach łącznie uczestniczyły 24 drużyny, z których każda walczyła o pierwsze miejsce w swojej grupie. Mistrzem Włoch zostawał klub, który wygrał swoją ligę, a w finale pokonał zwycięzcę z drugiej strony kraju.

Pierwszym poważnym krokiem do utworzenia Serie A była Carta di Viareggio wydana w 1926 roku. Był to akt prawny, który zreformował włoskie rozgrywki piłkarskie. Utworzona została w końcu jedna liga składająca się z 17 najlepszych drużyn z Ligi Północnej i 3 z Ligi Południowej. Ustawa ta zabraniała jednak klubowi posiadania w drużynie więcej, niż dwóch obcokrajowców, z czego tylko jeden mógł grać w meczu. Dwa lata później został wprowadzony jednak całkowity zakaz gry dla cudzoziemców, a zatrudnianie zagranicznych trenerów było mocno utrudniane. Liga włoska wyniki chciała uzależnić więc głównie od piłkarzy i szkoleniowców ze swojego kraju.

Liga, która powstała w wyniku Carta di Viareggio nosiła nazwę Divisione Nacionale. Drugim poziomem rozgrywkowym stała się wówczas Prima Divisional.

Składająca się z 32 klubów Divisione Nazional w 1929 roku znowu podzielono na dwie części, ale tym razem będą to już wszystkim znane Serie A oraz Serie B.

Do tego czasu najbardziej utytułowanym klubem we Włoszech była Genoa, która zdobyła mistrzostwo aż 9 razy. Jedynym klubem, który mógł się z nią równać było Pro Vercelli, które triumfowało siedmiokrotnie. Świadczy to o dość sporej dominacji obu ekip, ponieważ trzeci na tej liście Milan wygrywał zaledwie trzy razy.

Liga pełną parą i wielki Turyn

Wraz z powstaniem Serie A zbliżały się jednak złote czasy Juventusu, który do swoich 2 tytułów bardzo szybko, bo do 1935 roku, dorzucił do swojej kolekcji 5 kolejnych. Najlepszym piłkarzem „Starej Damy” był wtedy Felice Placido Borel - legenda klubu. W 206 meczach w biało-czarnych barwach strzelił 118 goli. O tytuł króla strzelców rywalizował wtedy głównie ze słynnym Giuseppe Meazzą - symbolem Interu Mediolan, którego kibice nazywają dziś stadion imieniem piłkarza.

Kiedy powstało Serie A terminarz składał się z 34 kolejek, ponieważ w rozgrywkach udział brało 18 zespołów. Jednak kryterium podziału na jeden i drugi poziom nie była już sytuacja geograficzna, a poziom sportowy. Pierwszym mistrzem tych rozgrywek w 1930 roku był Inter Mediolan, który wtedy występował pod nazwą Ambrosiana. Jako, że dziś jest to jeden z najbardziej utytułowanych włoskich klubów, warto wspomnieć, że zaczynając zmagania w Serie A, podobnie jak Juventus, miał na koncie dwa tytuły.

II wojna światowa wpłynęła na rozgrywki we Włoszech, ale jedynym sezonem, w których Serie A nie mogło się odbyć był 1944/45. Tuż po wielkim konflikcie fenomenalną passę czterech tytułów zaliczyło Torino, czyli rywal zza miedzy Juventusu.

Mimo, że Włosi tak bardzo zawsze stawiali na swoich rodaków w piłce nożnej, to do dziś nieosiągalny wynik pod względem zdobytych bramek w jednym sezonie osiągnął w 1950 roku Gunar Nordahl - szwedzki napastnik Milanu, który przez najbliższych 6 lat regularnie zdobywał w Serie A koronę króla strzelców.

Przez kolejne lata drużyny takie jak: Inter, Milan i Juventus zdobywały najwięcej tytułów. Szczególnie blado natomiast do dziś wyglądają osiągnięcia stołecznych drużyn: Lazio i Roma łącznie tylko 5 razy wygrywały Scudetto. Dziś to nie one, ani nawet nie Napoli znajduje się na najwyższych miejscach nie licząc podium. Czwarte miejsce 9 mistrzostwami Włoch zajmuje Genoa, a Torino, Bologna i Pro Vercelli mają ich po 7.

Afera Calciopoli we włoskiej piłce

Był jednak taki sezon, Serie A, który ostatecznie nie wyłonił żadnego mistrza - 2004/05. Rok po jego zakończeniu miała miejsce Afera Calciopoli, która wstrząsnęła włoskim futbolem. Kilku klubom zostało zarzucone, że ich zarządy zbyt intensywnie komunikują się z arbitrami i przyporządkowują ich do wybranych meczów. Największe konsekwencje poniósł Juventus, który został zdegradowany do Serie B z 9 ujemnymi punktami, odebrano mu 2 tytuły mistrzowskie (za lata 2005 i 2006), nałożono karę w wysokości 31 milionów euro oraz został ukarany 3 meczami bez publiczności.

Aż trudno było uwierzyć, że w lidze takiej jak Serie A mecze mogłyby być ustawiane. Oprócz Juventusu znacznie mniejszymi karami obarczone zostały kluby, takie jak: Lazio, Reggina, Fiorentina i Milan. Żadnego z nich nie dotknął jednak spadek, a skończyło się jedynie na karach punktowych i finansowych.

Najlepsi we włoszech

Najwięcej meczów w historii Serie A rozegrał Paolo Maldini. Włoski obrońca wystąpił w barwach Milanu aż 647 razy. Najlepszym strzelcem natomiast do dziś pozostaje Silvio Piola, który zdobył aż 247 bramek, z czego najwięcej, bo aż 143, w barwach rzymskiego Lazio. Jedynym klubem, który od początku istnienia Serie A nie spadł do niższej ligi jest Inter Mediolan. Jest to bardzo dużym wyróżnieniem, ponieważ w 87-letniej historii ligi brało w niej udział aż 66 innych klubów. Samodzielnym rekordzistą w liczbie wygranych tytułów pozostaje Gianluiggi Bufon, który świętował ten sukces aż 9 razy.

1260 PLN

Dwa Trzy bonusy na start, o łącznej wartości 1225 1260 PLN. Kod rejestracyjny: MEGABONUS

1145 PLN

Zakład bez ryzyka 100 125 PLN + darmowy zakład za 20 PLN + bonus od pierwszej wpłaty 1000 PLN

3100 PLN

"Pakiet Pudziana" w wysokości 3000 PLN na start gry oraz "Siano wraca", czyli 100 PLN bez ryzyka

550 PLN

Cashback 500 550 PLN dla nowych graczy. Kod rejestracyjny: MEGABONUS550

Statystyki - Serie A

Najwięcej strzelonych bramek:
Najwięcej straconych bramek:
Najwięcej meczów powyżej 2,5 bramki:
Najwięcej meczów poniżej 2,5 bramki:
Największe śr. posiadanie piłki:
Najmniejsze śr. posiadanie piłki:
Najwięcej strzałów na mecz:
Najwięcej fauli na mecz:
15.8
Najwięcej kartek na mecz:

Historia Serie A. Dzieje ligi włoskiej w pigułce

Skromne początki, podziały i kłótnie

Pierwsze oficjalne rozgrywki we Włoszech powstały już w 1898 roku. Federacja piłki nożnej w tym kraju zorganizowała jednodniowy turniej, który odbył się 8 maja. Udział w nim wzięły takie drużyny, jak: FBC Torinese, Gimnastica Torino, Internazionale Torino oraz Genoa Athletic Club, która wywalczyła wtedy swoje pierwsze trofeum. W finałowym meczu pokonali Internazionale Torino wynikiem 3:1 po dogrywce i można uznać, że zostali tym samym pierwszymi mistrzami Włoch.

Podobne turnieje były rozgrywane jeszcze przez 5 lat. Łącznie zespół Genoi triumfował w nich aż 5 razy, z wyjątkiem roku 1901, kiedy najlepszą drużyną okazał się Milan.

Do powstania Serie A jeszcze daleko, ale od 1904 roku we Włoszech pojawiły się rozgrywki o nazwie Prima Categoria. Drużyny zostały podzielone na regiony i toczyły mecze między sobą. Najlepszy klub z danego obszaru przechodził do etapu play-off i wraz z innymi zwycięzcami toczył ostateczny bój o tytuł Mistrza Włoch.

W roku 1907 FIF (Federazionale Italiana del Fottball) postanowił zorganizować dwie różne ligi w tym samym sezonie. Główną z nich była Campioni d’Italia, w której mogli brać udział wyłącznie Włosi. Drużyna, która zwyciężyła w tych rozgrywkach była oficjalnym mistrzem kraju. Drugą natomiast była Campioni Federli dopuszczająca do gry zawodników zza granicy pod warunkiem, że mieszkają oni na terenie Italii.

Na taki podział zdecydowano się żeby umożliwić zdobycie tytułu mniejszym klubom złożonych z samych Włochów i nieco zdyskredytować te, które korzystały z usług obcokrajowców. Przeciwko polityce FIF protestowały wówczas takie kluby, jak: Torino, Milan i Genoa. Ich sprzeciw polegał na wycofaniu się z rozgrywek, a było to spowodowane brakiem chęci gry o drugorzędne trofeum.

Piłkarskie zmagania we Włoszech zaczęły nieco bardziej przypominać dzisiejszą ligę w 1909 roku. Właśnie wtedy 9 klubów pierwszy raz musiało rozegrać z każdym rywalem po 2 mecze - u siebie i na wyjeździe.

W latach 1916-1918 rozgrywki te zostały przerwane z powodu I wojny światowej, ale nie licząc tego Prima Categoria grała do roku 1922. Już w drugiej odsłonie swój pierwszy tytuł zdobył inny wielki klub - Juventus Turyn. Rozgrywki zostały jednak zdominowane przez mało znane dziś Pro Vercelli, które triumfowało aż sześciokrotnie.

Małymi krokami do Serie A

Po Prima Categoria przyszedł czas na Prima Divisione, czyli rozgrywki założone w wyniku sprzeciwu wobec polityki federacji przez największe kluby z północy Włoch (w tym Juventus, Pro Vercelli i Bologna). Pierwszy sezon tej ligi był jednak rozgrywany równolegle z ostatnią kampanią tej poprzedniej (1921/22), w wyniku czego Włochy tego roku miały dwóch piłkarskich mistrzów: Novese (zwycięzca Prima Categoria) oraz Pro Vercelli (zwycięstwa Prima Divisione).

Rok później Prima Divisione była już oficjalną włoską ligą i została podzielona na dwie grupy: Lega Nord (Liga Północna) i Lega Sud (Liga Południowa). W rozgrywkach łącznie uczestniczyły 24 drużyny, z których każda walczyła o pierwsze miejsce w swojej grupie. Mistrzem Włoch zostawał klub, który wygrał swoją ligę, a w finale pokonał zwycięzcę z drugiej strony kraju.

Pierwszym poważnym krokiem do utworzenia Serie A była Carta di Viareggio wydana w 1926 roku. Był to akt prawny, który zreformował włoskie rozgrywki piłkarskie. Utworzona została w końcu jedna liga składająca się z 17 najlepszych drużyn z Ligi Północnej i 3 z Ligi Południowej. Ustawa ta zabraniała jednak klubowi posiadania w drużynie więcej, niż dwóch obcokrajowców, z czego tylko jeden mógł grać w meczu. Dwa lata później został wprowadzony jednak całkowity zakaz gry dla cudzoziemców, a zatrudnianie zagranicznych trenerów było mocno utrudniane. Liga włoska wyniki chciała uzależnić więc głównie od piłkarzy i szkoleniowców ze swojego kraju.

Liga, która powstała w wyniku Carta di Viareggio nosiła nazwę Divisione Nacionale. Drugim poziomem rozgrywkowym stała się wówczas Prima Divisional.

Składająca się z 32 klubów Divisione Nazional w 1929 roku znowu podzielono na dwie części, ale tym razem będą to już wszystkim znane Serie A oraz Serie B.

Do tego czasu najbardziej utytułowanym klubem we Włoszech była Genoa, która zdobyła mistrzostwo aż 9 razy. Jedynym klubem, który mógł się z nią równać było Pro Vercelli, które triumfowało siedmiokrotnie. Świadczy to o dość sporej dominacji obu ekip, ponieważ trzeci na tej liście Milan wygrywał zaledwie trzy razy.

Liga pełną parą i wielki Turyn

Wraz z powstaniem Serie A zbliżały się jednak złote czasy Juventusu, który do swoich 2 tytułów bardzo szybko, bo do 1935 roku, dorzucił do swojej kolekcji 5 kolejnych. Najlepszym piłkarzem „Starej Damy” był wtedy Felice Placido Borel - legenda klubu. W 206 meczach w biało-czarnych barwach strzelił 118 goli. O tytuł króla strzelców rywalizował wtedy głównie ze słynnym Giuseppe Meazzą - symbolem Interu Mediolan, którego kibice nazywają dziś stadion imieniem piłkarza.

Kiedy powstało Serie A terminarz składał się z 34 kolejek, ponieważ w rozgrywkach udział brało 18 zespołów. Jednak kryterium podziału na jeden i drugi poziom nie była już sytuacja geograficzna, a poziom sportowy. Pierwszym mistrzem tych rozgrywek w 1930 roku był Inter Mediolan, który wtedy występował pod nazwą Ambrosiana. Jako, że dziś jest to jeden z najbardziej utytułowanych włoskich klubów, warto wspomnieć, że zaczynając zmagania w Serie A, podobnie jak Juventus, miał na koncie dwa tytuły.

II wojna światowa wpłynęła na rozgrywki we Włoszech, ale jedynym sezonem, w których Serie A nie mogło się odbyć był 1944/45. Tuż po wielkim konflikcie fenomenalną passę czterech tytułów zaliczyło Torino, czyli rywal zza miedzy Juventusu.

Mimo, że Włosi tak bardzo zawsze stawiali na swoich rodaków w piłce nożnej, to do dziś nieosiągalny wynik pod względem zdobytych bramek w jednym sezonie osiągnął w 1950 roku Gunar Nordahl - szwedzki napastnik Milanu, który przez najbliższych 6 lat regularnie zdobywał w Serie A koronę króla strzelców.

Przez kolejne lata drużyny takie jak: Inter, Milan i Juventus zdobywały najwięcej tytułów. Szczególnie blado natomiast do dziś wyglądają osiągnięcia stołecznych drużyn: Lazio i Roma łącznie tylko 5 razy wygrywały Scudetto. Dziś to nie one, ani nawet nie Napoli znajduje się na najwyższych miejscach nie licząc podium. Czwarte miejsce 9 mistrzostwami Włoch zajmuje Genoa, a Torino, Bologna i Pro Vercelli mają ich po 7.

Afera Calciopoli we włoskiej piłce

Był jednak taki sezon, Serie A, który ostatecznie nie wyłonił żadnego mistrza - 2004/05. Rok po jego zakończeniu miała miejsce Afera Calciopoli, która wstrząsnęła włoskim futbolem. Kilku klubom zostało zarzucone, że ich zarządy zbyt intensywnie komunikują się z arbitrami i przyporządkowują ich do wybranych meczów. Największe konsekwencje poniósł Juventus, który został zdegradowany do Serie B z 9 ujemnymi punktami, odebrano mu 2 tytuły mistrzowskie (za lata 2005 i 2006), nałożono karę w wysokości 31 milionów euro oraz został ukarany 3 meczami bez publiczności.

Aż trudno było uwierzyć, że w lidze takiej jak Serie A mecze mogłyby być ustawiane. Oprócz Juventusu znacznie mniejszymi karami obarczone zostały kluby, takie jak: Lazio, Reggina, Fiorentina i Milan. Żadnego z nich nie dotknął jednak spadek, a skończyło się jedynie na karach punktowych i finansowych.

Najlepsi we włoszech

Najwięcej meczów w historii Serie A rozegrał Paolo Maldini. Włoski obrońca wystąpił w barwach Milanu aż 647 razy. Najlepszym strzelcem natomiast do dziś pozostaje Silvio Piola, który zdobył aż 247 bramek, z czego najwięcej, bo aż 143, w barwach rzymskiego Lazio. Jedynym klubem, który od początku istnienia Serie A nie spadł do niższej ligi jest Inter Mediolan. Jest to bardzo dużym wyróżnieniem, ponieważ w 87-letniej historii ligi brało w niej udział aż 66 innych klubów. Samodzielnym rekordzistą w liczbie wygranych tytułów pozostaje Gianluiggi Bufon, który świętował ten sukces aż 9 razy.

1260 PLN

Dwa Trzy bonusy na start, o łącznej wartości 1225 1260 PLN. Kod rejestracyjny: MEGABONUS

1145 PLN

Zakład bez ryzyka 100 125 PLN + darmowy zakład za 20 PLN + bonus od pierwszej wpłaty 1000 PLN

3100 PLN

"Pakiet Pudziana" w wysokości 3000 PLN na start gry oraz "Siano wraca", czyli 100 PLN bez ryzyka

550 PLN

Cashback 500 550 PLN dla nowych graczy. Kod rejestracyjny: MEGABONUS550

Serie A tabela ligi włoskiej

Serie A tabela - hegemon z Turynu 

Serie A jest jedną z czterech lig piłkarskich na świecie. Jej długiej historii działo się bardzo wiele i choć jeden klub jest wyraźnym hegemonem tych rozgrywek, wiele drużyn potrafiło w nich zaistnieć.

Juventus swoje pierwsze mistrzostwo Włoch wygrał w 1905 roku, a dziś ma ich już blisko 40. To właśnie “Stara Dama” jest najbardziej utytułowanym klubem na Półwyspie Apenińskim, a tabela ligowa Serie A na koniec sezonu rozpoczyna się właśnie od niego. “Bianconeri” mają wyraźną przewagę nad resztą stawki i jeszcze przez wiele lat pozostaną na czele. 

Serie A tabela - inne czołowe drużyny

Wśród najbardziej popularnych i utytułowanych klubów piłkarskich w tym kraju wymienia się również Inter Mediolan i AC Milan. Drużyny ze stolicy Lombardii miały swoje złote okresy, ale od dłuższego czasu nie potrafią dotrzymać kroku Juventusowi. W tabeli Serie A wciąż regularnie zajmują czołowe miejsca, które dają promocję do gry w europejskich pucharach. Oprócz nich zawsze wśród kandydatów do zajęcia najwyższych lokat wymienia się SSC Napoli, AS Romę oraz Lazio Rzym. Włochy nie są jednak krajem, w którym stołeczne drużyny wiodą prym w piłce nożnej. Roma i Lazio w całej swojej historii łącznie zdobyły zaledwie 4 mistrzostwa. 

Tabela wyników: Serie A - pozostali mistrzowie 

Poza Lazio, Romą i Napoli ligę włoską wygrywały jeszcze inne zespoły. Pierwsze miejsce w tabeli ligowej Serie A w całej historii rozgrywek zajmowało wiele drużyn. Na samym początku istnienia ligi zdominowała ją Genoa i do 1924 roku wygrała aż 9 tytułów. Utytułowanym klubem jest także Torino, które triumfowało siedmiokrotnie - tyle samo razy ligę włoską wygrywała Bologna. Poza tym scudetto padało łupem: Fiorentiny, Sampdorii, Hellasu Verona, Cagliari i Sampdorii. 

Tabela wyników: Serie A - upadły gigant

Istnieje jeszcze jeden klub, który aż siedem razy zajął pierwsze miejsce w tabeli Serie A, ale w przeciwieństwie do powyżej wymienionych ekip, nie zagrał miejsca w elicie. Mowa o Pro Vercelli, które aktualnie występuje w Serie C, czyli na trzecim poziomie rozgrywkowym. Drużyna z Turynu wszystkie sukcesy święciła w latach 1908-1921. 

Serie A mecze ligi włoskiej

Liga włoska mecze - system Serie A

Serie A to jedna z czterech piłkarskich lig krajowych na świecie obok Premier League, Primera Division i Bundesligi. W tym kraju jest wiele wielkich klubów. Mecze ligi włoskiej ogląda się dla takich zespołów jak: Juventus FC, AC Milan, Inter Mediolan, Napoli, AS Roma czy Lazio Rzym. 

Tabela ligi włoskiej składa się z 20 drużyn, a rozgrywki prowadzone są systemem kołowym, czyli “każdy z każdym” z rewanżami. Oznacza to, że każdy klub mierzy się z każdym z 19 rywali dwukrotnie - u siebie i na wyjeździe. Mistrzem kraju zostaje zespół, który po 38 kolejkach zgromadzi najwięcej punktów. 

Mecze Serie A - zasady tabeli ligi włoskiej 

O tym, kto zajmie które miejsce w tabeli ligi włoskiej decydują przede wszystkim punkty. Jeśli dorobek klubów jest taki sam, liczą się bezpośrednie mecze Serie A, w następnej kolejności bilans bramkowy, a później liczba strzelonych bramek. Drużyny, które zajęły miejsca od 1. do 4. wezmą udział w kolejnej edycji Ligi Mistrzów. Piąta drużyna otrzymuje promocję do fazy grupowej Ligi Europy, a szósta dostaje się do kwalifikacji tych właśnie rozgrywek. 

Serie A mecze - dominator ze stolicy Piemontu

Serie A jest ligą, wśród drużyn której można wyróżnić jednego dominatora. We wcześniejszych latach było zupełnie inaczej. Juventus FC miewał swoje trudne okresy, kryzysy, a w wyniku afery Calciopoli zanotował również spadek do Serie B. “Stara Dama” zdołała jednak dość szybko odbudować swoją potęgę i stać się najlepszą drużyną na Półwyspie Apenińskim, nie pozwalając zdominować rozgrywek mediolańskim klubom, które później bardzo mocno osłabły.

W meczach ligi włoskiej bardzo ważnym aspektem gry jest obrona. Drużyny z tego kraju słyną ze szczelnej i zorganizowanej defensywy i to właśnie od niej zaczynają budowanie składu. Juventusowi udało się stworzyć jeden z najlepszych bloków defensywnych na świecie, a później dołożyć do tego bardzo skuteczny atak, co przyniosło klubowi tak wiele sukcesów krajowych. Jeśli chodzi o trofea międzynarodowe, “Bianconeri” nie triumfowali przez bardzo długi czas, mimo udziału w wielu finałach Ligi Mistrzów.